Classic Administrator – porządki i źle wyświetlane przypisanie

intro

kolejny brzegowy przypadek. tym razem mógł mnie kosztować usunięcie istniejących subskrypcji – a więc 'niuans, który może zabić’.

scenariusz to clean up subskrypcji. jest ich kilkaset, więc trzeba podejść do tematu systemowo. najpierw zajmę się omówieniem scenariusza i moim podejściem do sprzątania, a jak kogoś interesuje sam bug w Azure – to będzie na końcu.

clean up process

w pierwszej kolejności trzeba wyizolować osierocone i puste subskrypcje. o tym jak znaleźć te puste szybko, czyli KQLem – za niedługo, wraz z małym qrsem KQL. dziś o tych 'osieroconych’.

duża część subskrypcji zakładana jest na chwilę, głównie przez developerów, którzy przychodzą i odchodzą…. a subskrypcje zostają. warto więc znaleźć te, których właściciele już nie istnieją w AAD.

nie żeby i tu nie było problemów, bo okazuje się, że zadanie pod tytułem 'jaki to typ subskrypcji’ również okazało się zadaniem nietrywialnym. przez typ, mam na myśli offering. to, co widać w portalu jest trudno wyciągnąć z commandline – potrzeba do tego gimnastyki z REST API do API billingowego… ale to również na inny dzień. krótko mówiąc – tradycyjnie, PowerShellowo, nie da się tego wyłuskać. a jeśli ktoś chciałby mi przedstawić atrybut 'SubscriptionId’ to powiem, że nie tędy droga… ale to również leży w backlogu do opisania.

zadanie wygląda więc tak – zrobić listing wszystkich subskrypcji wraz z osobami które są Ownerami w ARM IAM oraz Classic Administrators – czyli role Service Administrator oraz Co-Administrator.  posłużą zarówno jako lista kontaktowa, oraz pozwolą na kolejne odpytania, żeby wyłuskać te konta, które już nie istnieją. subskrypcje bez właścicieli to najlepsze kandydatki do podróży do śmietnika. posłuży do tego taki prosty skrypcik, napisany na kolanie:

$csvOwnerFile = "c:\temp\subsAndOwners.csv"
Get-AzSubscription |
    ? {$_.state -ne 'disabled'} |
    %{
    $subname= $_.Name
    $subID = $_.SubscriptionId
    Set-AzContext -Subscription $_|Out-Null
    write-host "processing $subname..."
    Get-AzRoleAssignment -IncludeClassicAdministrators |
        ? {
            ($_.RoleDefinitionName -eq 'owner' -or $_.RoleDefinitionName -match 'administrator') -and ([string]::IsNullOrEmpty($_.RoleAssignmentId) -or $_.RoleAssignmentId -match 'subscriptions')
        } | select  @{L='SubscriptionName';E={$subname}},@{L='subscriptionID';E={$subID}},RoleDefinitionName,DisplayName,SignInName,roleassignmentid
} | export-csv -nti -Encoding utf8 -Path $csvOwnerFile

&(convert-CSV2XLS $csvOwnerFile)
większość commandletów jest z pakietu modułów Az, a ostatni – convert-CSV2XLS z mojego modułu eNlib [WOA! przekroczył 1k downloadów! jak miło q:]. zakładam, że całość jest prosta, ale to lepiej wyjaśnić:
([string]::IsNullOrEmpty($_.RoleAssignmentId) -or $_.RoleAssignmentId -match 'subscriptions')
ten fragment filtra wyrzuca uprawnienia dziedziczone z Management Groups, żeby było trochę przejrzyściej.
można się również zastanowić nad optymalniejszą metodą… ale to znów REST API a nie mam na to opanowanych bibliotek jeszcze /: kolejny z masy wpisów na backlogu…
dobra. jest CSV i excel dla czytelności, teraz trzeba sprawdzić czy konta istnieją. w excelu czyszczę, co niepotrzebne, co wiem, co mnie interesuje, export do CSVki z tymi wpisami, które uznałem za ważne, i jedziemy:
$users = load-CSV c:\temp\subsAndOwners.csv
connect-azuread
$users.SignInName | 
    select -unique | %{
      $u=Get-AzureADUser -SearchString $_;
      if([string]::IsNullOrEmpty($u)) {write-host "$_" -ForegroundColor Red}
    }

load-CSV to kolejna funkcja z eNlib – jedna z najczęściej przeze mnie używanych. ładuje CSV z automatyczną detekcją znaq oddzielającego, co jest mega istotne jak się pracuje w różnych regionalsach. ma też kilka innych bajerów… ale nie o tym tu. dalej już z górki – wyłusqję SignInNames unikalne i odpytuję AAD o użytkownika. ponieważ brak użytkownika nie jest błędem, a nullem, więc nie można użyć try/catch a trzeba wykorzystać IFa.

i wydawałoby się że mam już to, co potrzeba – wrzucam wynik do excela, robię XLOOKUP i pięknie widać które subskrypcje należą do kont, których już wśród nas nie ma… zabrzmiało złowieszczo khekhe…

Błąd w Azure

…chyba, żeby nie. całe szczęście natchnęło mnie, żeby jednak kilka posprawdzać ręcznie. i nagle okazało się, że konta których nie ma… czasem jednak są. a wszystko rozbija się o 'Classic Administrators’, który musi wewnętrznie źle komunikować się z ARMem. wiele staje się jaśniejsze, jeśli przyjrzeć się jak takie obiekty są listowane przy 'get-AzRoleAssigment -includeClassic’:

RoleAssignmentName :
RoleAssignmentId :
Scope : /subscriptions/732d1eea-xxxx-xxxx-xxxx-6154fb40f73f
DisplayName : uname@w-files.pl
SignInName : uname@w-files.pl
RoleDefinitionName : ServiceAdministrator
RoleDefinitionId :
ObjectId :
ObjectType : Microsoft.Authorization/classicAdministrators
CanDelegate : False
Description :
ConditionVersion :
Condition :

na pierwszy rzut okiem może wydawać się, że jest ok… ale gdzie jest 'ObjectId’? to jednak tylko pierwsza część problemu. porządki mają to do siebie, że robi się je rzadko. a to oznacza bagaż historii. a w tym bagażu np. projekt standaryzacji nazw użytkowników i zmiana UPNów z gsurname@domain.name na givenname.surname@domain.name. okazuje się, że ten staruszek nie ma mechanizmu odświeżania i pomimo zmiany UPN, czyli de facto SignInName, tutaj pokazuje starą nazwę. a więc przy odpytaniu AAD – nie znajduje usera, pomimo, że ten istnieje.

co ciekawe, jeśli wejdzie się do uprawnień IAM w portalu Azure, każdy user jest aktywnym linkiem, pozwalającym na kliknięcie i przeniesienie do AAD, na szczegóły konta. tak z ciekawości spróbujcie to zrobić dla Classic Administrators…

całe szczęście projekt był zrobiony z głową i stare UPNy zostały jako aliasy mailowe, a więc doprecyzowałem zapytanie:

$users.SignInName |
    select -unique |%{ 
        $u=Get-AzureADUser -Filter "UserPrincipalName eq '$_' or proxyAddresses/any(p:startswith(p,'smtp:$_'))";
        if([string]::IsNullOrEmpty($u)) {write-host "$_" -ForegroundColor Red}
    }

ale co mnie to czasu i nerwów kosztowało…

możliwości filtra AzureADUser też podnoszą ciśnienie… już nie wspominając o tym, że commandlety AzureAD nie wspierają PowerShell 7, a commandlety Az nie wspierają nie działają dobrze w PowerShell 5. mam od razu w głowie 'niezły burdel tam macie, w tym swoim Archosofcie!’

eN.

 

KB5020276 – mała-wielka zmiana

w listopadzie wyszła poprawka, która wpływa na dodawanie komputerów do domeny – KB5020276. dowiedziałem się o niej od klienta z takim komunikatem:

„An account with the same name exists in Active Directory. Re-using the account was blocked by security policy”

pierwszy raz spotkałem się z takim problemem… mały-wielki problem bo zależnie od workflowu, w jaki pojawiają się obiekty w AD, logika może wylecieć. poprawka mianowicie zabrania dodawania komputera jako inna osoba, niż owner obiektu. nie działa nawet delegacja – czyli tworzę obiekt komputera i definiuję, że może go dodać taka-a-taka osoba. a więc jeśli jest automat, który zakłada obiekty i daje komuś uprawnienia do dodania – jest problem.

z jednej strony eliminuje to dość częste problemy z nadpisywaniem sobie wzajemnie obiektów – co zdarza się w większych środowiskach z generycznymi nazwami – np. ktoś zakłada kolejny serwer SQL w lokalizacji ABC i generuje sobie wedle konwencji nazwę ABCWINSQL03 – bo taki wynikał z czegoś kolejny numer… ale niedawno inny dział użył tej samej nazwy w innym projekcie… i serwer poszedł z dymem. może nie takim fizycznym, ale dym na pewno w takiej sytuacji by był (;

z drugiej strony wyłączenie możliwości delegowania dodania komputera bywa kłopotliwe, a w przypadq automatyzacji – trzeba pozmieniać workflowy, co może być dość kosztowne.

eN.

konsola PS7 nie przyjmuje wpisywania

na wczorajszym WGUiSW miałem przyjemność poopowiadać trochę o różnicach pomiędzy PS 5 a 7. krótki 'Snack’ więc nie chciałem targać całego lapka, przygotowałem wszystko na AVD i połączyłem się przez przeglądarkę.

… i tu zaskoczenie. z jakiegoś niewyjaśnionego powodu konsola PS7 nie akceptuje klawiszy przy takim połączeniu. konsola PS5 działa normalnie. co ciekawe – nawet uruchomienie pwsh wewnątrz konsoli PS5 nie pomoga. szczęśliwie dostałem szybkie wsparcie z sali (to chyba Zbyszek? dzięki!) i pomogła sztuczka, którą wykorzystuje się przy podobnym problemie przy konsoli Hyper-V:

uruchomić pwsh z parameterm 'noninteractive'

parametr ten wyłącza wszelkie funkcje interaktywne typu 'read-host’. co zmienia w takim scenariuszu? – drugi w-files. nie potrafię wyjaśnić mechanizmu, ani który blokuje, ani czemu non-interactive pomogło. ale warto pamiętać.

eN.

AzureAD priv preview

funkcje preview można niby włączyć… ale nie wszystkie. niektóre są dostępne – jeśli doda się specjalną flagę.

znalazłem poszukując narzędzia do weryfikacji uprawnień Enterprise Apps. obecnie jest spory śmietnik – apki pojawiają się i po pewnych czasie są trudności z określeniem co do czego ma uprawnienia (globalnie/centralnie).

po włączeniu tej funkcji dostępne  są dodatkowe opcje pozwalające na przejrzenie uprawnień wszystkich aplikacji – niestety brak opcji 'download’. ciekawą funkcją jest również application risk:

próbowałem znaleźć inne opcje, które dzięki tej fladze są dostępne, ale na razie nie trafiłem – zachęcam do poszukania i podzielenia się odkryciami.

eN.

search nie działa

hmmm… nie wiedziałem, że to problem globalny – forbes z pewnymi przymyśleniami – ale piszę bo rozwiązanie jest trywialne, zajmuje 3 min i zadziałało na razie na każdym kompie:

w kluczu HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Search trzeba założyć wartość 'BingSearchEnable’ = 0

i przelogować się.

za to z searchem ogólnie coś się ostatnio dziwnego dzieje i od razu wpływa to na pracę – zarówno zmieinone wyszukiwanie w Outlook działa fatalnie, nie jestem w stanie wyszukać tego, co potrzebuję, jak i OneNote – nie podświetla wyniqw, wyszukuje niepełne frazy… czy to ma związek? czy Bing search jest wykorzystywany pod spodem, w lokalnym wyszukiwaniu? wszystkie arty i krzyki mówią o systemowym, a ja mam takie wrażenie, że z każdym jedynym nie jest dobrze…

eN.

do którego AP podłączyliśmy się w roamingu?

podczas debugowania problemów z siecią warto wiedzieć do którego AP się jest podłączonym. jak jest wiele AP ustawionych w roaming, ciężko stwierdzić. a można to sprawdzić starym, dobrym netsh:

PS C:\_scriptZ> netsh wlan show interfaces

There is 1 interface on the system:

Name : Wi-Fi
Description : Intel(R) Dual Band Wireless-AC 8260
GUID : a061220a-2bc8-492a-a3ff-495223935c04
Physical address : aa:bb:cc:dd:ee:ff
State : connected
SSID : wfiles
BSSID : 11:22:33:44:55:66
Network type : Infrastructure
Radio type : 802.11g
Authentication : WPA2-Personal
Cipher : CCMP
Connection mode : Auto Connect
Channel : 11
Receive rate (Mbps) : 54
Transmit rate (Mbps) : 54
Signal : 99%
Profile : wfiles

Hosted network status : Not available

i tak przy okazji jeszcze jedna przydatna komenda z tego zakresu, która wyświetli wszystkie dostępne AP w okolicy wraz z siłą sygnału i tym, co oferują:

netsh wlan show network mode=bssid

eN.

SkypeOnlinePowershell wywala się błędem o braku VC++ redistributable

exploruję tamat BOTów (super sprawa pod kontem obniżenia kosztów HelpDesk!) i aby zarejestrować BOTa w SfB dla tenanta trzeba zainstalować bohatera tytułowego – Skype for Business Online Connector. pomimo spełnienia wszystkich warunków (prerequisites), instalator wywala się z informacją, że brakuje VS C++ Redistributable. trochę się z tym pomęczyłem, nic nie udało mi się znaleźć na forach, więc trzeba grzebnąć samemu.

główny log nic powiedział, ale w logu *_TenantPowerShell.msi.txt jest coś takiego:

MSI (s) (08:10) [23:39:07:026]: Note: 1: 2262 2: Signature 3: -2147287038 
MSI (s) (08:10) [23:39:07:026]: Note: 1: 1402 2: HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\VisualStudio\14.0\VC\Runtimes\x64 3: 2 
MSI (s) (08:10) [23:39:07:026]: Note: 1: 2262 2: Signature 3: -2147287038 
MSI (s) (08:10) [23:39:07:026]: PROPERTY CHANGE: Adding PROPERTY_POWERSHELL_V51_INSTALLED property. Its value is '1.0, 2.0, 3.0, 4.0, 5.0, 5.1'.
MSI (s) (08:10) [23:39:07:027]: Skipping action: SetReinstallMode (condition is false)
MSI (s) (08:10) [23:39:07:027]: Doing action: FindRelatedProducts
Action ended 23:39:07: AppSearch. Return value 1.
Action start 23:39:07: FindRelatedProducts.
MSI (s) (08:10) [23:39:07:028]: Doing action: LaunchConditions
Action ended 23:39:07: FindRelatedProducts. Return value 1.
Action start 23:39:07: LaunchConditions.
MSI (s) (08:10) [23:39:09:307]: Product: Skype for Business Online, Windows PowerShell Module -- Skype for Business Online, Windows PowerShell Module installation or uninstallation requires that Microsoft Visual C++ 2017 x64 Minimum Runtime - 14.10.25008 Package is already installed.

no to już blisko rozwiązania… bo wskazana ścieżka nie istnieje. znalazłem wpisy od innych paczek VS redist i na tej podstawie zrobiłem nowy plik reg do obecnej wersji:

Windows Registry Editor Version 5.00

[HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\VisualStudio\14.0\VC\Runtimes\x64]
"Version"="v14.16.27012.01"
"Installed"=dword:00000001
"Major"=dword:0000000e
"Minor"=dword:00000010
"Bld"=dword:00006984
"Rbld"=dword:00000001

instalator łyknął. gra i buczy (:

eN.

 

 

konwersja XLSX do CSV metodą przeciągnij i upuść

drag’n’drop wygląda jakoś bardziej naturalnie… ale co tam. niech będzie po polsq (;

taka sytuacja…

spora część mojej pracy to zbieranie i analiza danych z systemów – AD, AAD, Ex, EXO, SfB i tak dalej. piszę sobie do tego pałerszelki i wrzucam to do CSV. no niestety – ale cały czas nie mogę się przestawić na jakąś sensowną bazę danych, ale to nie na dziś. potem takie CSVki łatwo jest otworzyć, edytować, analizować w Excel – oczywiście już jako xlsx. wszyscy Excel znają (LoL, raczej potrafią go otworzyć i coś wpisać, bo niestety poziom obsługi podstawowych narzędzi jest niestety, na równie podstawowym poziomie), dzięki o365 mamy wspaniałe funkcje koedycji – a więc w prosty sposób cały zespół może pracować na pojedynczym źródle.

żeby odświeżyć dane w excel, znów muszę wyeksportować go do CSV. czyli:

  • otworzyć arkusz
  • zrobić export (kilka kliknięć, wybór formatu, nie pomylić się, bo jest kilka formatów CSV itd…)
  • zamknąć.

nie lubię klikać, a więc fajnie byłoby mieć ikonkę na pulpicie, przeciągam plik XLS i voila! CSVka sobie czeka w ustalonym miejscu.

taki przydługi wstęp, ale taki dzień. jak to zrobić?

automatyczna konwersja XLSX2CSV via drag’n’drop

  1. trzeba sobie machnąć prosty skrypcik PS, który konwersji dokona. np taki:

convert-XLSX2CSV.ps1

param(
  [string]$fileName
)

if(-not (test-path $fileName)) {
  write-host "$fileName not found. exitting"
  exit
}

write-host "converting $fileName ..."

$file=get-childItem $fileName
if($file.Extension -ne '.xlsx') {
  write-host "$fileName doen't look like excel file. exitting"
  exit
}
try{
  $Excel = New-Object -ComObject Excel.Application
} catch {
  $Error
  exit
}
$Excel.Visible = $false
$Excel.DisplayAlerts = $false
$wb = $Excel.Workbooks.Open($fileName)
$wb.Worksheets[1].SaveAs("c:\temp\" + $File.BaseName + ".csv", 6,$null,$null,$null,$null,$null,$null,$null,'True')
$Excel.Quit()

write-host -ForegroundColor Green "convertion done. saved as c:\temp\$($file.BaseName).csv"
write-host "press any key to finish."

$HOST.UI.RawUI.ReadKey("NoEcho,IncludeKeyDown") | OUT-NULL
$HOST.UI.RawUI.Flushinputbuffer()

nic skomplikowanego. jeśli ma być auto trzeba pamiętać, że ścieżki muszą być zahardcodowane, a parametry wejścia najlepiej ograniczyć do nazwy pliq.

2. zrobić skrót na pulpicie, który przyjmie plik drag’n’drop. jeśli zrobimy skrót do ps1 – nie zadziała. skrót musi być do pliq exe. a więc proste:

  • utwórz nowy skrót
  • jako plik do uruchomienia:

C:\Windows\System32\WindowsPowerShell\v1.0\powershell.exe -noprofile -file C:\_scriptZ\convert-xlsx2csv.ps1

…no i w zasadzie tyle. teraz wystarczy upuścić plik Excel na skrócie i życie jest dłuższe o kilka ładnych kliqw (=

bezpośrednia edycja XLSX

a nie można by tak bezpośrednio na excelu pracować? ano możnaby. nawet na serwerze. jest taka fajna biblioteka, która pozwala zaimportować się bez instalacji samego excel. nawet kiedyś o tym pisałem. ale obsługa tego skryptem, jest mówiąc oględnie – mało przyjemna. praca na zwykłych obiektach to czysta przyjemność.

eN.

 

dsregcmd switches – undocumented

nieudokumentowane przełączniki dsregcmd.exe

nie wiem czemu to polecenie nie ma żadnej wbudowanej pomocy, nie ma też oficjalnej strony. a więc trzeba było trochę się grzebnąć w exe i sprawdzić. kilka rzeczy które udało mi się wyciągnąć:

lista przełączników dla deregcmd.exe :

/Debug
/Pause
/Leave
/Status
/Trigger
/CheckRecovery
/ForceRecovery
/RollbackRecovery

z tego co udało mi się ustalić to:

  • status: to jedyny, który pojawia się oficjalnie w wielu artyqłach. pokazuje status dla komputera i użytkownika – AD, AAD, WorplaceJoin
  • debug:  polecenie powinno działać w kontekście systemu. czyli np: ’psexec -s -i cmd.exe’ i z tąd odpalić dsregcmd /debug – dostaniemy informacje o precheck, statnie kluczy szyfrujących niezbędnych do operacji itd. może się przydać jeśli maszyna upiera się i nie chce się zarejestrować w AAD. można też debugować od strony samego AAD – ale pod warunkiem, że operacja została już zainicjowana. być może np. komputer nie ma połączenia z DC i w ogóle nie próbuje się podłączyć – wtedy tylko tak można spróbować sprawdzić czemu.
    co prawda niektóre artykuły wskazują polecenie dsregcmd /debug /join [przykładowy link do artu na dole] ale przełącznika join nie znalazłem w samym pliq exe. z moich testów wynika że 'dsregcmd /debug’ pozwala na użycie wraz z którymś ze wskazanych tu przełączników, i działa to dokładnie jak tryb verbose.
  • leave: oczywiście wywalenie z AAD
  • trigger: wymuszenie rozpoczęcia próby rejestracji
  • pause: przed wykonaniem operacji będzie czekał… na enter. chwila zawieszki, bo komunikat brzmi 'press any key’ ale dopiero enter pozwala kontynuować

do dokładnie robią flagi recovery… w sensie co jest odzyskiwane – nie jest jasne. po wykonaniu 'dsregcmd /debug /CheckRecovery’ output standardowo jest taki:

dsregcmd::wmain logging initialized.
DsrCmdRecovery::DetermineIfRecoveryIsNeeded Machine is joined to Azure AD and domain.
DsrCmdRecovery::DetermineIfRecoveryIsNeeded returned 0x00000001 (RECOVERY NOT NEEDED).

po wykonaniu 'dsregcmd /debug /ForceRecovery’ zostałem poproszony o zalogowanie się na swoje konto. na koniec informacja 'możesz teraz używać tego komputera’ – ale nie widzę żadnych dodatkowych informacji w AAD, ani jakiegoś przypisania do konta.

scenariusz

na koniec krótkie 'a po co mi to?’. aby w pełni wykorzystać możliwości zabezpieczania i sterowania stacjami z InTune, urządzenie musi być zarejestrowane w AAD. w przypadq maszyn domenowych mówi się o ’hybrid join’ bo są równocześnie dodane do AD i AAD. całą operacją steruje się prostym ustawieniem w GPO, więc teoretycznie pełny automat. dodam, że dla Windows 1o. dla Windows 7 jest dodatek ’workplace join’ ale ten ma normalną pomoc /? więc jest przyjaźniejszy w użyciu.

kiedy teoria nie działa w praktyce – wtedy warto przypomnieć sobie ten wpis.

refs

link do artów na temat procesu rejestracji urządzeń:

eN.

Group Based Licensing dla o365

GBL

możliwość zarządzania licencjami przez grupy AD to nieoceniona pomoc w każdym większym środowisq. co prawda spędziłem kilka ładnych godzin nad fajnym skryptem, którym można masowo zarządzać licencjami wraz z poszczególnymi planami serwisowymi, jednak możliwość ułatwienia administracji jest bezcenna. trzeba zatem było z łezką w oq wrzucić skrypt do projektów wymarłych i zająć się okiełznaniem grup.

ogólnie, GBL pozwala na przypisanie licencji (niemal) dowolnej grupie AAD, dzięki czemu zarządzanie licencjami sprowadza się do prostych operacji zmiany członkostwa. pomimo, że funkcjonalność jest jeszcze w public preview, uważam, że warto się mocno zainteresować, bo operacje licencyjne przeważnie są realizowane albo przez 1szą linię, gdzie korzystanie ze skryptów nie koniecznie jest mile widziane, albo przez automatyczne systemy zarządzania tożsamością, jako część procesu nowego użytkownika.

ponieważ jest to świetnie udokumentowane, nie będę się rozpisywał o podstawach, ale przedstawić ciekawe przypadki i problemy.

[info: art opisuje środowisko hybrydowe]

gdzie jest haczyk?

pierwszy i podstawowy haczyk, pojawia się już na poziomie projektowania grup. rzadko kiedy zdarza się, żeby wykorzystywany był pojedynczy typ licencji, czy nawet dwa-trzy. zazwyczaj jest wiele różnych wyjątków, wynikających z różnorodności zapotrzebowania – niektórzy będą mieli E3, inni E5, jeszcze inni będą potrzebować pojedynczych planów (np. PowerBI, AudioConferencing) jako uzupełnienie niższej licencji. są też dodatkowe produkty takie jak Visio czy Project, które też raczej wszystkim użytkownikom się nie qpuje.

okazuje się, że ilość wyjątków może być całkiem spora, warto zastanowić się więc nad modelem hybrydowym – np. używać grup do zaspokojenia przyjętych standardów, co zrealizuje 9o%, i to tych, przy których normalnie trzeba użyć jakiegoś skryptu. wyjątki natomiast obsłużyć ręcznie 'wykliqjąc’. jednolite rozwiązania są dużo łatwiejsze w zarządzaniu, i ogólnie jestem przeciwnikiem mieszania metod zarządzania tym samym fragmentem jednak w tym przypadq:

  • funkcja jest nadal w preview. public, bo public, i testowana jest już ok ok. 2 lat, jednak nie ma gwarancji co się zmieni w finalnej wersji. zakładam że nic, w porywach do niewiele, ale trzeba mieć z tyłu głowy ew. poprawki co całego projektu, lepiej więc go póki co nie komplikować
  • braqje na razie dobrych artyqłów z praktyki [co staram się załatać (: ], który pokazywały by realne bolączki i ryzyka.

mechanizm trzeba najpierw dobrze poznać i zrozumieć niuanse i konflikty, zanim wdroży się go globalnie. a więc pomimo, że docelowo najlepiej mieć czyste zarządzanie GBL, sugeruję zacząć od podejścia ewolucyjnego. dać sobie trochę czasu na nauczenie się zachowania mechanizmu i rozwiązywania problemów… o których może uda mi się kiedyś napisać.

double-trouble

z technicznego punktu widzenia, największym problemem są plany powiązane. niektóre plany są od siebie zależne i nie uda się przypisać jednego-bez-drugiego. przykłady:

  • plan 'Office Online’ wymaga planu 'SharePoint’
  • plan 'AudioConferencing’ wymaga planu 'Skype/Teams’

zależnie od implementacji, albo osoby nie będą miały oczekiwanej licencji, bo nie spełniają kryterium, albo w ogóle nie uda się utworzyć grupy licencyjnej. przykładowy scenariusz:

  • osoby posiadają licencje o365 E3 ale potrzebują tworzyć spotkania z opcją call-in. czyli trzeb im dodać plan 'Audio Conferencing’.

nie da się utworzyć grupy licencyjnej zawierającej wyłącznie ten plan, ponieważ nie ma gwarancji spełnienia warunq posiadania Skype/Teams. obejściem jest dodanie do grupy zarówno planu AC oraz Skype z licencji E3, trzeba się oczywiście upewnić, że nie więcej scenariuszy w firmie – np. trzeba będzie założyć grupę AC wraz z Skype E1 – co bardzo skompliqje zarządzanie.

trouble-double

…czyli to samo ale odwrotnie. usuwamy osoby z grupy licencyjnej, ba! usuwany całą grupę licencyjną. grupy w AD nie ma, wchodzimy do AAD… i grupa nadal jest, zawiera wszystkich członków, licencje nadal są przypisane, nie ma błędów synchronizacji… to czemu u licha grupa została??

otóż może tak się zdarzyć, że usuwamy grupę zawierająca licencję 'nadrzędną’ a gdzieś, wedle algorytmu, może zostać podrzędna. czyli np. usuwamy licencje zawierająca SharePoint, a są  grupie osoby które maja Office Online. AAD stwierdza, że to doprowadzi do konfliktu, więc bloqje całą operację.

jeśli usuwamy grupę licencyjna – zalecam zacząć od usunięcia wszystkich członków, synchronizacji, a potem dopiero usunięcie grupy.

konflikty licencyjne

przy złożonej strukturze grup mogą wystąpić konflikty licencji. taka sytuacja zdarza się w momencie, kiedy wedle grup użytkownik będzie miał przypisane plany z różnych grup. nie zapisałem niestety przykładowych przypadqw, ale miałem okazję oglądać sytuację, w której licencja nie została przypisana, ponieważ pomieszane były poziomy planów z różnych licencji – czyli jakiś plan z licencji E3 kolidować z innym planem, z E1.

podczas projektowania grup GBL lepiej przypisywać możliwie pełne licencje – zbytnie kombinowanie na poziomie planów szybko doprowadzi do scenariuszy konfliktowych.

podsumowanie

mechanizm GBL oceniam rewelacyjnie. AAD świetnie pokazuje komunikaty błędów, pomaga w debugowaniu i ogólnie całość jest bardzo fajnie przemyślana. nie jest jednak pozbawiony limitów, i nie zawsze będzie się nadawał. należy zapoznać się z niuansami działania, przemyśleć scenariusze użycia licencji w firmie i sprawdzić czy nie ma przypadqw na tyle skomplikowanych, że nie opłaca się go używać. stworzenie zbyt dużej ilości grup, dających możliwości granularnego zarządzania planami może albo posqtkować niezłym misz-maszem i wcale nie ułatwić życia, albo w specyficznych przypadkach być niemożliwe.

podsumowując 'KEEP IT SIMPLE’. znalezienie środka może być wyzwaniem jeśli scenariuszy licencyjnych jest wiele.

eN.

RSS
Follow by Email
LinkedIn
Share
Reddit