to, co jest piękne w PS to fakt, że kiedy się go pozna, wszystko jedno do jakiego produktu się usiądzie – chwila moment i można szybko wyciągać statystyki, tworzyć obiekty, zestawienia i co kolwiek potrzeba. z jednego miejsca i bez różnych GUI.   <3 <3 ^^

przesiadka z Exchange onPremise na Exchange onLine jest bezbolesna – ot trochę mniej poleceń. wymagania? żadne. wystraczy po prostu zestawić sesję z serwerem i zaimportować sesję i stacja zmienia się w konsolę zarządzającą Exchange. po imporcie sesji dostępny jest moduł, którego nazwa jest generowana jakimś pseudolosowym algorytmem. dostępne polecenia można wylistować przy pomocy get-command:

do założenia kontaktu [bo przecież nie będę wyklikiwał z interfejsu, fuj] jest polecenie ‚new-mailContact’. okazuje się jednak, że ma ono bardzo ograniczoną listę parametrów, nie pozwalając ustalić takich szczegółów jak organizacja, stanowisko, telefon etc. i tu znów piękno PS – polecenie to nie tylko tworzy obiekt typu ‚mailContact’ ale również go zwraca. przypomnę, że PS zwraca obiekty przez referencję dzięki czemu wszystko można ‚pajpować’. ponieważ jest drugie polecenie – ‚set-contact’, które przyjmuje wszystkie wymagane parametry a jako wskazanie może użyć zarówno ID jak bezpośredniej referencji do obiektu ‚mailContact’, można utworzyć prostego jednolinijkowca, który zrobi co trzeba:

czyli gdyby chcieć ten prosty znaczek ‚|’ zapisać na polski byłoby to mniej-więcej – ‚a następnie przekarz go przez referencję do następnego polecenia’

i jeszcze „jedna rzecza” która się przydaje – rezerwowanie sal przez osoby z zewnątrz. standardowo takiej możliwości nie ma. w ex2k13 uzyskuje się to poprzez ‚calendar processing’:

to jeszcze nie wystarczy. jeszcze jedno wymaganie i jeden ‚trick’:

  • adres dokonujący rezerwacji musi istnieć jako kontakt na serwerze [poprzedni przykład]
  • a trick polega na tym, że nie zadziała dodanie w spotkaniu pokoju tak, jak to się zwyczajowo robi na homeserwerze. należy adres wpisać tak, jak zaprasza się zwykłą osobę.

eN.