Skip to Content

IT nieuczesane.

disconnect-msolService

qmgdzie jest disconnect-msolService?

nie jest to sesja – tak jak dla exchange online.

zajrzeć jak to działa się nie da, bo to dll’ki.

…na grzebanie po bebechach i reverse nie mam czasu /:

eN.

OneDrive for business – sync

TVtaki mały trick… ponieważ po raz kolejny rozwaliła się lokalna biblioteka, i ponieważ po raz kolejny straciłem czas i nerwy, a do normalnej wersji zostało jeszcze ok. pół roq, mały tips, który może oszczędzi komuś zgrzytów:

  • jeśli otworzy się bibliotekę z Edge albo FF to zostanie się przekierowanym na stronę z downloadem całego office2o13 – zainstaluje się 1GB po to, żeby był klient OneDrive2o13, i zaczyna tak bruździć, że pozostaje tylko usunięcie profilu użytkownika.
  • ale jak otworzy się z IE, to okazuje się, że ten klient z office16 zawiera odpowiedniego klienta i jednak potrafi synchronizować, i wtedy na jakiś czas znów można korzystać…

… aż znów z niewiadomych powodów zacznie się kaszanić. średnio biblioteka współdzielona wytrzymuje mi ok. miesiąca i zaczyna się rozjeżdżać /:

kilka rzeczy, których robić nie wolno, bo generują problemy [nie zawsze, ale lepiej unikać], dla bibliotek z wymuszeniem check-in:

  • zapisywać plik z Internetu/załącznik z maila. chodzi o ADS, który bloqje synchronizację
  • nadpisać plik. trzeba usunąć, wymusić sync i nagrać
  • korzystać z aplikacji, które robią lock na plikach

eN.

CSV, SSV… ? ULSLSSV!

Windows_PowerShell_iconwpis z cyklu ‚człowiek uczy się całe życie’ (; od zawsze pluję się, że durny Excel pliki CSV – Comma Separated Value – zapisuje/odczytuje jako Semicolon Separated Value z niewyjaśnionych przyczyn.

okazuje się, że sprawa jest bardziej skomplikowana i to nie jest ani CSV, ani SSV tylko ULSLSSV – czyli User Language Specyfic List Separator Separated Value (;

listSeparator

o ile dla US „List separator” to przecinek, więc dla Amerykanów CSV to CSV o tyle dla Polaków „List separator” to średnik… jest to dodatkowe utrudnienie na które trzeba uważać w skryptach bo mogą uruchamiać je osoby o różnych ustawieniach regionanych. o ile głupotą jest że CSV to SSV kod jest prosty:

a prawidłowo-bezpiecznie, w skryptach trzeba uważać i zamienić to na:

eN.

SecureString

Windows_PowerShell_iconscenariusz użycia

używanie SecureStringów w PS jest poniekąd wymuszone – w taki sposób przechowywane są hasła, np. w credentialsach:

SecureString przydaje się do przechowywania haseł, używanych w skryptach – np. skrypt do automatycznego podpięcia licencji office365, który wymaga podania credsów użytkownika z uprawnieniami co najmniej ‚User Manager’. można hasło zapisać w pliq jako SS a potem wewnątrz skryptu je odczytać i użyć do złożenia credsów:

bezpieczeństwo SS

rodzą się natychmiast pytania o bezpieczeństwo SecureString – czy takie hasło da się odszyfrować i jak łatwo? hasło jest szyfrowane kluczem, który generowany jest na podstawie hasła użytkownika, a masterkey jest przechowywany na komputerze lokalnym. odpowiedzialne jest za to DPAPI – tutaj znajdziecie więcej informacji. klucz jest przechowywany w $env:USERPROFILE\Application Data\Microsoft\Protect\<GUID>. w efekcie

  • plik jest nie do odczytania na innej maszynie
  • plik jest nie do odczytania przez innego użytkownika

czyli nic da ‚wykradzenie’ pliq lub użycie go w kontexcie innego użytkownika.

są potencjalnie metody potrafiące złamać klucz [np. hawkeye inject], ale nie znalazłem praktycznego opisu i na pewno nie są to metody na poziomie script kiddie. można zatem uznać, że jest to świetne narzędzie dla skryptów, które wymagają podania hasła.

addendum

na koniec – jak  odczytać hasło zapisane jako SS? podam dwie metody – dla devów i dla opsów (;

dla devów:

dla opsów:

po zbudowaniu obiektu credential z wcześniejszego przykładu, mamy zmienną $creds

eN.

port ping upd

Update-icon

update do poprzedniego wpisu – można bez tooli zewnętrznych zrobić tą samą operację przy pomocy test-netConnection

ziemq, dzięki za update (:

ale o co cho z captchą – nie wiem. testowałem i nie mam żadnych obrazqw q:

eN.

port ping

repairjak szybko sprawdzić czy dostępna jest już konkretna usługa/aplikacja na hoście? najlepiej sprawdzić czy port jest otwarty. można użyć telnetu ale jeśli czekamy na usługę i chcemy wykonywać testy co jakiś czas, aż do sqtq – będzie to bardzo denerwujące, ponieważ telnet jest bardzo siermiężny.

lepiej jest pingować port – co można uzyskać np, przy pomocy psping z sysinternalsowych narzędzi.

eN.

NoDrive for business

driveflagowy produkt chmurowy do pracy grupowej – przestrzeń plików OneDrive… rozwiązanie na rynq – od wielu lat. powstał z usługi groove, którą pamiętam jeszcze z 2oo7. korzystał z niej chyba tylko eMeS (; potem przerodził się w SkyDrive, a za chwilę w OneDrive, ze względu na roszczenia do nazwy przez brytyjską stację. została nazwa klienta – groove.exe.

OneDrive został zintegrowany z w8, i za chwilę doczekał się nowej, szaleńczej nazwy – OneDrive for Business New Generation Sync Client. sam akronim mógłby być wyrazem – ODfBNGSC [ O_o’ ] . literek jak w podręczniq do nauki alfabetu, a co potrafi ten klient? ponoć charaktryzuje się ‚większą wydajnościa i stabilnością’.

w końcu opublikowano oficjalną roadmapę dla klienta NGSC opisującą jakie to mega-ficzery pojawią się w najbliższym update, dostępnym w ciągu najbliższych 2tyg. ale.. ale najważniejszy zapowiedziany jest dopiero na jesień!

SharePoint Document Library Sync—We’re adding SharePoint Online document library sync, starting with a preview in the third quarter of 2016, with general release by the end of 2016.
na tą chwilę aby korzystać z biblioteki współdzielonej, konieczne jest skorzystanie ze starego klienta groove. tutaj jest kilka dziwnych scenariuszy – niby klient załączony jest do office 2o16… ale czasem nie jest. nie chce mi się dochodzić kiedy i jak to działa, bo strawiłem godziny na reinstalację wszystkiego kilqkrotnie. komponent instalujący ‚OneDrive for Business for office 2o13‚ zajmuje 1GB a co więcej – wydaje się, że nowy office 2k16 nie jest z nim kompatybilny w efekcie czego jedynym sposobem jest otwieranie dokumentów via przeglądarka Web. tak mi paraliżowało to pracę że finalnie przeinstaowałem cały system [LoL – jak w 9o’], bez instalacji dodatkowego komponentu wskazanego w linq. i to jest właśnie największa bolączka wszystkich dotychczasowych wersji tego klienta: brak możliwości debugowania i reperacji.
nie ma również na ten temat w zapowiedziach – ani debugowania, ani logowania, ani reperacji błędów synchronizacji. być może przestanie to być takie krytyczne, jeśli klient zacznie w końcu działać porządnie, ale obecnie sytuacja jest żenująca. w przeważającej ilości przypadqw, jedynym sposobem naprawy problemów synchronizacji jest jej wyłączenie i powtórne włączenie, co wiąże się założeniem kolejnego katalogu i powtórnej, pełnej synchronizacji. w przypadq jeśli biblioteka ma kilka-kilkanaście GB to nie jest zabieg miły ani przyjemy. podobnie sama instalacja potrafi tak namotać, że nie wystarczy nawet przeinstalowanie pojedynczych komponentów.
pozostaje być cierpliwym i do końca roku przecierpieć i liczyć na to, że ODfBNGSC będzie w końcu działał jak należy, bo  wpływ na efektywność pracy w obecnej postaci, jest olbrzymi /:
eN.

zdrada z SSO do chmury

Simple-Cloud-Iconscenariusz: aplikacje office365 + ADFS. wdrożona integracja.

realizacja SSO: da się skonfigurować całe rozwiązanie tak, żeby z dowolnej przeglądarki mieć logowanie SSO – automatyczne przekazanie tokena, bez konieczności podawania hasła. wymaga to trochę gimnastyki, ale da się zmusić zarówno Edge, Chrome oraz FF. innych nie testowałem, ale nie widzę powodów, dla których by nie miało działać.

linki może kiedyś w innym wpisie a tymczasem coś, o czym rzadziej się mówi – czyli zdrady z tym związane.

  1. SSO – czyżby? nie tak do końca. ze względu na przekierowania i obsługę domeny, trzeba wpisać przynajmniej nazwę użytkownika. owszem – jeśli z rozwiązania się korzysta, to nazwa jest zapamiętana i wystarczy kliknąć. jeśli użytkownik posiada konto w o365 o takiej samej nazwie jak liveID to dochodzi ekran wyboru work account\live id.
    tylko IE da się zmusić do tego, żeby w pełni automatycznie przekazywał token logowania – choć nie jestem pewien czy nie ma tu też jakiegoś scenariusza z wyjątkiem.
  2. kiedy skonfigurowany jest pełny automat, to dla osób posiadających kilka kont – np. konto administracyjne, jest pewna zdrada: choćby na ekranie logowania w ADFS po stronie chmury wpisać konto administracyjne, po przekierowaniu na lokalnego ADFS pobrany już zostanie token z lokalnej sesji i zostaniemy zalogowani na konto użytkownika, w którego kontekście właśnie pracujemy. w praktyce oznacza to, że dla osób z dostępem administracyjnym, są dwie metody:
    1. maszyna wirtualna poza domeną/inny login
    2. konfiguracja SSO tylko dla wybranych przeglądarek tak, żeby mieć jakiś wybór do logowania innym kontem

niby oczywiste ale … spodziewałem się że wystarczy pornomode. ale również w trybie private token jest automatycznie pobierany i przekazywany. ot taka ciekawostka.

eN.

dopełnienie zerami

Windows_PowerShell_iconprzykładowy scenariusz: mamy notację nazewniczą serwerów ze stałym prefixem ‚server’ oraz jego kolejny numer – liczba z dopełnieniem zerami do trzech znaków. np. server001, server002[…],server011[…],server12o[…]

problem: jak skryptem łatwo wygenerować takie nazwy?

rozwiązanie: i na to oczywiście jest skrót/automat w PS (: potrafi to funkcja ‚toString’ – wystarczy jako parametr podać ilość zer odpowiadająca dopełnieniu.

eN.

 

 

8o. spotkanie WGUiSW

big_wguiswjuż w najbliższy wtorek, o5.o4, kolejne (8o) spotkanie WGUiSW.

w ramach WGUiSW również moja sesja – krótko o WMI vs CIM zainspirowana pewnym telefonem…

zapraszamy! (:

eN.